เมื่อราวๆสักอาทิตย์ก่อน ผมได้มีโอกาสฟังวาจาของอาจารย์ผู้หนึ่งที่มาทำการแนะแนวในเรื่องการเตรียมพร้อมการเอนท์ทรานซ์ระบบใหม่ ซึ่งหากผมลองมองย้อนกลับไปถึงอาจารย์ที่เขาได้พูดในเรื่องนี้แล้ว นั่นมันดูเป็นการแนะแนวที่ไม่เลวเลยเชียวล่ะ อาจารย์เขาพูดดี สามารถเจาะเข้าถึงส่วนลึกในใจของนักเรียนได้ เรื่องที่อาจารย์พูดผมเห็นด้วยทุกอย่าง

เพียงแต่ผมกลับคิดว่า มันก็เป็นเพียงเรื่องเดิมๆเรื่องนึง เป็นเรื่องที่มีคนพูดกันมาหลายคนแล้ว

"และเป็นเรื่องที่ทุกคนรู้อยู่แก่ใจ"

ลองนึกดูสิ อาจารย์เขาพูดว่า

"การเอนท์ทรานซ์น่ะเขาใช้เวลากันมาตั้งแต่ม.4 อ่านไปวันล่ะสองชั่วโมง สักชั่วโมงเดี๋ยวก็จะจำได้เอง"

แม่ผมกรอกหูมาตั้งแต่ขึ้นม.4 พี่สาวที่กำลังเตรียมเอนท์ก็พูดในตอนนั้น และก็อีกหลายๆคนในหมู่เพื่อนผมที่มาพูดกันถึงเรื่องเอนท์บ้าง พวกเขารู้ว่าจะต้องเตรียมตัว

"เวลาทุกนาทีมีค่า ทุกคนต่างมี24ชั่วโมงเท่ากันหมด เพียงแต่แต่ละคนจะเอาไปทำอะไรน่ะอีกเรื่อง บางคนสามารถทำให้เวลานั้นมีค่าเปรียบดังทองในขณะที่อีกคนนั้นกลับทำมันสูญสลายเป็นอากาศธุลีไป จะบอกว่าไม่มีเวลาอ่านหนังสือไม่ได้ มันอยู่ที่การแบ่งเวลา"

แน่นอน ....เวลาทุกนาทีมีค่าทั้งนั้น ผมลองมองดูตัวเองเหมือนกันว่าวันๆหนึ่งเอาเวลาไปทำอะไร ....และหลายครั้งทีเดียวที่ผมได้ทำให้เวลาในช่วงนั้นถูกเรียกว่า "ไร้ค่า"

สรุปแล้วผมคิดว่า สิ่งที่อาจารย์พูดกรอกหูพวกเราน่ะ เมื่อเอามาเรียบเรียงดูมันก็คือเรื่องเดิมๆที่เรารู้กันอยู่แล้ว เรารู้กันทั้งนั้นว่าควรจะทำอะไร

"มันอยู่ที่ว่าเราจะทำหรือไม่ทำ ถ้าไม่ทำฟังไปก็เท่านั้น มันอยู่ที่สามัญสำนึกของคนครับว่าจะสำนึกออกกันตอนไหน ถ้าสำนึกเร็วและรีบทำก็ดีไป"

แต่สำหรับคนที่เอนท์ไม่ติด และสำนึกเอาตอนหลังว่าเพราะชั้นไม่เชื่อนู่นเชื่อนี่ โทษใครไม่ได้เลยนอกจากตัวคุณเองที่ไม่ทำ ไม่จัดแบ่งเวลาให้ดี ถึงตอนนี้จะฆ่าตัวตายก็เชิญเลยครับ ถ้าคุณคิดว่าเอนท์ไม่ติดชีวิตจะจบน่ะ แต่สำหรับผมทางเลือกนั้นตัดออกไปได้เลย

อีกเรื่องครับ ถึงระบบแอดมิชชั่นใหม่

ผมก็เป็นอีกคนที่เผชิญหน้ากับเอนท์ครั้งใหม่ และผมก็ได้ข่าวมาว่ามีการประท้วงกันขึ้น ออกรายการโน่นนี่นั่นเต็มไปหมด จนรู้สึกรำคาญ

เอาเกรดเยอะๆแล้วมันไม่ดีตรงไหน อ้อมาตรฐานในแต่ละโรงเรียนไม่ตรงกันนี่เอง ง่ายๆครับ ข้อสอบปลายภาคก็ให้มันเหมือนกันเสียทั่วประเทศไปสิ- -! เวลาสอบก็ให้มันตรงกันไปให้หมด พูดง่ายแต่คงทำยากล่ะมั้ง รัฐบาลถึงไม่ทำกันน่ะ

ผมก็ใช้ว่าเป็นคนเรียนดีเด่ได้เกรดดีอะไรหรอก และระบบใหม่ก็ไม่ได้ช่วยอะไรให้ผมดีขึ้นจากเอนท์ครั้งเดิมเลย แต่ผมก็ไม่ซีเรียส ผมคิดว่าอะไรจะมามันก็มา แอดมิชชั่นไม่ได้ก็ตรงดิ่งไปสอบตรงเสียเลย เรื่องการสอบตรงนี่ผมพอจะมั่นใจอยู่บ้างนะ

เอาเวลาเดินประท้วงไปนั่งอ่านหนังสือดีกว่าไหมครับ ดีกว่าจะนึกหาข้ออ้างเอนท์ไม่ติดว่า เพราะระบบใหม่

แบบเก่าดีตรงมีการเอนท์สองครั้ง แต่ผมดีใจที่มีการเอนท์ครั้งเดียว ตัดสินไปซะเลยดีกว่าที่จะต้องมาเครียดว่าต้องทำคะแนนเพิ่มกันเท่าไร ไอ้พวกที่สอบๆกับไปปีก่อนๆจะได้เอาคะแนนมาเทียบไม่ได้ ลงมาสอบใหม่เหมือนกับพวกเราแฟร์ๆ

เอนท์กันไปเถอะครับ ไม่ว่าอะไรมันจะมาก็มาเถอะ หากเราตั้งใจเรียน มีสามัญสำนึกว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่และลงมือทำตามสิ่งที่ตัวเองคิดว่าถูก ทำตามที่อาจารย์พูด

ถึงตอนนั้นคุณจะได้ไม่ต้องมานั่งเครียด ว่าได้ทำให้เวลานั้นถูกเรียกว่า "ไร้ค่า" ไปเสียที